Μπήκε ο Ιούλης και οι σκέψεις αναζητούν σκιά και δροσιά. Στο ποτάμι να πας κάτω απο ένα μεγάλο πλατάνι που το οξυγόνο κυκλοφορεί ελεύθερο.

Δεν το περιορίζει καμία δύναμη, δεν το βιάζει κάνενα ανθρώπινο τέρας. Στη φυσή που όλα είναι αλλιώτικα τα χρώματα, οι μυρωδιές, οι αισθήσεις ακόμα και οι γεύσεις της τροφής.

Στη φυσή θα πάω cherie και κάθε χαραυγή θα χορεύω με τις μουσικάρες, θα κεντάω με τις ανάσες μου και στολίδια γύρω μου απλόχερα δωσμένα. Θα χορεύω και θα παρουσιάζω στα πλάσματα εκεί τα συναισθήματά μου χωρίς φόβο!