Το προηγούμενο σαββατοκύριακο χάρηκα μ’ όλο το σώμα μου έναν αέναο χορό.

Ένιωσα ότι τώρα μπορώ να ανθίσω ξανά.
Φωνούλα σταλίτσα μέσα μου: “ήσουν ποτέ ανθισμένη…” 

Ναι ρε ήμουν, ήμουν και θα ξαναγίνω.

Όχι για τα παιδιά μου, όχι την οικογενειά μου, όχι για τους φίλους μου μα για ΕΜΕΝΑ.

 Δεν είσαι λίγο μεγάλη; Δεν πέρασε κάπως ο καιρός για επαναστάσεις;

 Άσε με να προσπαθήσω επιτέλους!!!

Να περνάω καλά με εμένα θέλω.

Να κοιμάμαι με όνειρα που τιμώ.

Να νιώθω άνετα με τη σιωπή.

Να μπαίνω στα δικά μου καλούπια μονο, να τα σπάω όταν εγώ θέλω.

Να μην περάσει άλλη εποχή για να καταλάβω πως ότι είναι ΤΩΡΑ είναι.

Να αφήνω τη βροχούλα να ξεπλένει τις ανησυχίες μου και το αεράκι να φυσάει μέσα μου δύναμη.

Να κερδίσω στο παιχνίδι με τους φόβους.

Να αναζητάω το θησαυρό.

Να γιορτάζω την ικανότητά μου οτι μπορώ να τα αλλάξω όλα.

Το περασμένο τριήμερο ακούμπησαν πάνω στην καρδιά μου φυλλά χρυσού μεταμορφωμένα σε ανθρώπους. Το κάθε ένα άλλο σχήμα, με τις δικές του αποχρώσεις, διαφορετικό μέγεθος. Μα ήταν όλα απο το ίδιο δέντρο, κοινή η μήτρα που τα έφερε στο φως. Βίωσα πως βρήκα τη φυλή μου και κουνούσα την ουρά μου, ευτυχισμένο πλάσμα. Σκεφτόμουν ότι θα ήθελα όλες τις στιγμές να τις θυμάμαι. Κατάλαβα ότι είναι αδύνατο. Μα το μυαλό ή μήπως η καρδιά ( ; ) ανακαλεί κουβέντες, εικόνες, αισθήσεις, εκεί που δεν το περιμένω. Θαρρείς και όλα πήγαν κρύφτηκαν στο δάσος και τσουπ εμφανίζονται τη στιγμή που ξέρουν ότι είναι η σωστή. Καθάρισαμε ο ένας τη σκόνη του άλλου, αφήσαμε τα δάκρυα να γίνουν νερό στον ποταμό που έρεε δίπλα μας και εξάγνισε ότι ήταν περιττό. Αρχάγγελοι παντού με γελαστή μορφή μας πήραν αγκαλιά και με ένα βαλσάκι μελωδικό μας οδήγησαν στο ξέφωτο που όλα λουσμένα στο φως έμοιαζαν με το καλό σερβίτσιο που βγάζει η γιαγιά όταν έχει επίτιμους ή επίσημους ( ; ) προσκεκλημένους, παλαιικά και την ίδια στιγμή πολυτελή. Ένιωσα έτοιμη παρόλο που ξέρω ότι όλο αυτό είναι η σπίθα και αν δεν ρίχνω αδιάκοπα ξύλα κάτω απο το τσουκάλι η φωτιά δεν παραμένει. Μέσα στα πνευμόνια όμως το νιώθω ότι ξεκινάει κάτι…

Πες μια κουβέντα για το Πάπιγκο