Να σου ετοιμάσω έναν
ελληνικό;
Όχι, σήμερα θα
προτιμούσα ένα τσάι αν μπορείς.
Πάντα θα μπορώ,
στο έχω εξηγήσει τόσες φορές.
Βρέχει και
σήμερα, τον αγαπάω τούτο τον καιρό. Είναι συγχρονισμένος με το μέσα μου, το αιώνιο
μέσα μου που ταιριάζει με την μελαγχολία και τα μουντά χρώματα.
Θυμάσαι κάποτε
όμως που ήσουν περισσότερο πολύχρωμη;
Όχι, πάντα ήθελα
νότες συννεφιασμένες, ταινίες λυπητερές και κρύες μέρες.
Τώρα ακόμα αυτά
θέλεις;
Κάποια πρωινά δεν
μπορώ να σηκωθώ απο το κρεββάτι, κάποια ξημερώματα τα όνειρα ρίχνουν πάνω μου
πετρέλαιο και αναμμένο σπίρτο, κάποια απογεύματα μαστιγώνουν φωνές γυμνό το
μικρό κοριτσάκι μέσα μου. Ξέρεις με τι ξεχνιέμαι και μπορεί να με κρατήσει για
ώρα απασχολημένη;
αισθάνομαι ότι δεν είναι μόνο ένα,
αλλά μίλησέ μου.
Να βλέπω χορό,
κλασσικό είτε σύγχρονο, δεν έχω προτίμηση. Βουλιάζω στον καναπέ και χάνομαι από
τις λεπτεπίλεπτες κινήσεις του μπαλέτου ή από το μαγευτικό ταλέντο των χορευτών.
Κάνω χάζι τα ηλικιωμένα ζευγάρια που μπαίνουν στην πίστα και κάνουν τρέλες. Κοπέλες
λυγερόκορμες που με το σώμα τους γράφουν ποιήματα, αγόρια νέα γεμάτα φλόγες στα
μάτια που δαμάζουν τη βαρύτητα και πετούν. Μητέρες με τους γιούς τους ή
Πατεράδες με τις κόρες τους στα πάρτυ των γάμων, να τα δίνουν όλα. Το ωραιότερο
όμως είναι αυτό με το καθρέφτισμα της παιδικής ηλικίας, το είδες;
Ούτε μια, ούτε
δυο… Αγαπάς όμως και τις στιγμές που τρέχεις έτσι δεν είναι;
Το τρέξιμο είναι
το ολόδικό μου κατόρθωμα και τις σπάνιες φορές που μου μιλάω γλυκά το βαστώ
παράσημο. Εγώ με εμένα, να ακούω μουσικές, συνεντεύξεις, τη φύση. Εδώ τώρα, όταν
τρέχω τραγουδάω δυνατά και κάποιες φορές τρέχω κάνοντας χορευτικά. Άλλοτε μου
μιλάω και σε εσένα μιλάω. Πρέπει να φαντάζω αστείο θέαμα…
Κι εγώ σε ακούω
το ξέρεις. Δε θα σε αφήσω ποτέ μόνη σου, θα πολεμήσουμε μαζί τα θηρία που σε
τρομάζουν. Θα βγεις απο τη σπηλιά και στο φως θα καθαρίσεις όλη τη σκονή. Θα σε
πιάνω απο το μπράτσο και θα σε σηκώνω πάνω όταν πέφτεις. Θα σου καθαρίζω τα
αίματα και θα γιατροπορεύω τις πληγές σου για πάντα. Θα σου δείχνω το δρόμο και θα σου ακουμπάω στο πέρασμα τους ανθρώπους που ξέρουν..
Το λες αλήθεια;
Σου λέω αλήθεια, για
πάντα. Τώρα που βρεθήκαμε εγώ και εσύ θα είμαστε ένα.
Δεν ξέρω τι
σημαίνει για πάντα, μα ξέρω να λέω ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ εσωτερικέ μου εαυτέ.
Κρύωσα λίγο τώρα.
Στάσου να σου
ρίξω στην πλάτη τη ρόμπα σου και πιες λίγο τσαγάκι. Σε αγαπώ!
Σε ευχαριστώ…
Είναι και κάτι
ακόμα που θέλω να σου πω, βλέπω ότι έχεις ομορφύνει.
Αυτό είναι σίγουρα
επειδή με αγαπάς πολύ και προβάλεις επάνω μου το συναίσθημα αυτό.
Οκ πες το όπως
θέλεις εγώ πάντως βλέπω ότι είσαι όμορφη… για αυτό και όπου πας βλέπεις καρδούλες, είσαι κουκλίτσα και σου εμφανίζονται για να το καταλάβεις επιτέλους κι εσύ.
