Μικρά ματάκια που σε κοιτούν τρυφερά.

Λεξούλες από το στόμα τους που αγωνιούν για μια σου απάντηση.

Δάχτυλα σταλίτσες που χαϊδεύουν και αγκαλιάζουν.

Εσύ τρέχεις πολύ, θαρρείς και κάποιος σε κυνηγάει, αυτό αισθάνεσαι.

Να είναι τα πάντα φροντισμένα, τα ταπεράκια γεμάτα, τα ρούχα έτοιμα, το πρωινό στρωμένο, τα πιάτα στη θέση τους, τα κρεββάτια στρωμένα, το σαλόνι συγυρισμένο, τα παγουρίνα με φρέσκο νεράκι… και άλλα πολλά… σχεδόν ατελειώτα.

Τα σαββατοκύριακα αισθάνομαι να ζω σε ένα εργοστάσιο, μηχάνες λειτουργούν ακατάπαυστα!

Σήμερα μάλωσα το Αννιώ μου πολύ. Μέχρι να φτάσω στο γραφείο σκεφτόμουν γιατί; Ούτε μια σωστή απάντηση δεν εμφανίστηκε. Προτού φύγω με κάλεσε πίσω να κάνουμε αγκαλιά, σφιχτή αγκαλιά, ανθισμένη απο τον κόσμο της που τον φοβέρισα. Μου σχεδίασε μια καρδούλα μωβ στο αριστερό μου χέρι με πολύ μακρύ λουράκι. Την κοιτώ και δακρύζω. Δακρύζω που σε αποσυντόνισα μικρή μου. Δακρύζω που δε θα σε έχω όλη μέρα αγκαλιά για να σου ψιθυρίζω πόσο σε αγαπώ!

Στην κοινή τροχιά μας θα θέλα μόνο να σε βοηθάω, να σε δυναμώνω, να σε σπρώχνω για να προσπαθείς, να σε ωθήσω στο κυνήγι ονείρων, να σε παρακινώ ότι κάνεις να το στολίζεις πάθος και επιμονή.

Καλό μου κορίτσι σου υπόσχομαι να ασχολούμαι εποικοδομητικά με της ψυχής σου τον πλούτο. Θέλω πολύ να αναλύουμε, να μιλάμε αλλά και να σεβόμαστε η μια την άλλη. Προσεύχομαι να έχουμε εμπιστοσύνη η μια στην άλλη και να σου φωτίζω κατευθύνσεις.

Να θυμάσαι ότι πάντα θα είμαι δίπλα σου να σε αγκαλιάζω στα σωστά και στα λάθη!

Η μαμά!