Περασμένη ώρα

Η σωπα μου είναι γάλα με μπισκότο βουτηγμένο, αν δεν με παίρνει αγκαλιά ο ύπνος, σηκώνομαι και γαλήνευω με τη γεύση τούτη.

Θυμάμαι όταν τα νεραϊδάκια ήταν έμβρυα, ζορισμένες οι νύχτες σηκωνόμουν, έβαζα στο φλιτζάνι μου κρύο γάλα, χάζευα από τη βεράντα της κουζίνας τη θάλασσα και απολάμβανα τη στιγμή με τα cookies μου. Ξημέρωνε, έβαζα μουσική και ήρεμη κοιμόμουν.

Πόσο πολύτιμες οι στιγμές της ζωής; Πόσο αδαής ο άνθρωπος να μην το καταλαβαίνει; τρέχουμε ακατάπαυστα να προλάβουμε Κάτι, παλεύουμε να χτίσουμε, να αποκτήσουμε, να πλουτίσουμε, γεμίζουμε με περιττά, αγνοούμε τα βασικά. Κουράστηκα!

Με βρονταει ο Αύγουστος, σαν χταπόδι σε βράχο αιγαιοπελαγίτικο. Θέλω να του κλείσω το μάτι όχι απλώς περιπαικτικα μα υβριστικά ειρωνικά. Είναι δυνατότερος αλλά κι εγώ μέσα από τις προπονήσεις μου του ετοιμάζω έναν Σεπτέμβρη που δεν έχει φανταστεί!!!

Ο φούρνος κάτω ξεκίνησε να ζυμώνει και στέλνει ως τα ψηλά πατώματα μυρωδιές.

Θα μου λείψουν κι αυτές…

Εεεει Αύγουστε πάμε μια κόντρα μέχρι το περίπτερο ποιος θα φτάσει πρώτος;

[Δάκρυ]

VS