κουβαλάει βάρος και ευθύνη για αυτό πολλοί δεν τη θέλουν. Ξεφεύγουμε μέσα σε αγάπες θολές και μη διαυγείς σχέσεις!
Η αλήθεια θέλει κότσια μα που να τα βρουν οι άνθρωποι στις μέρες μας; Μέσα στα πολυκαταστήματα το μόνο που καταφέρνουν είναι να γεμίσουν τα πλαστικά δοχεία τους…
Παλιά όταν πήγαινα σε συνεντεύξεις για δουλειά μου έθεταν τακτικά την ερώτηση πώς βλέπω τον εαυτό μου σε 10 χρόνια και δεν ήξερα τι να απαντήσω. Δεν είχα όνειρα ρε γμτ;
Τώρα στα σαράντα μου θα ήθελα να γράψω πως βλέπω τον εαυτό μου σε δέκα χρόνια:
να ξεκουμπιστούν από πάνω μου όλα τα παράσιτα, να ζω σε μια επαρχιακή πόλη. το πρωί να πηγαίνω με το ποδήλατο στο βιβλιοπωλείο μου και το μεσημέρι να γυρνάω σπίτι μου σε μια ηρεμία που θα προσπαθεί να καλύψει τα κενά όλων των προηγούμενων ετών. Σε δέκα χρόνια απο σήμερα θα ήθελα να μπορώ να ταξιδεύω πολύ, να έχω ανέβει στα περισσότερα βουνά της Ελλάδας και να έχω δύναμη να τρέχω ακόμα. Λαχταρώ έναν πράσινο καναπέ στο σαλόνι, ένα σαλόνι δίχως τηλεόραση μα με μια πελώρια βιβλιοθήκη και ένα γραφείο αντίκα. Ένα σπίτι που η βεράντα του θα βλέπει τα δέντρα να μεταμορφώνονται στις εποχές του χρόνου. Τις Κυριακές να φτιάχνω γλυκά του κουταλιού και ο ήλιος να τρυπώνει απο κουρτίνες πορτοκαλί. Στις αργίες να καλώ τις κόρες μου και να μιλάμε με τις ώρες. Να ακούω μουσικές με εφημερίδες απλωμένες ατάκτως στο πάτωμα. Απαλλαγμένη απο τραπεζάκια στο σαλόνι και ντουλάπες παραφουσκωμένες πανιά. Να φτιάχνω σαπούνια και αρώματα. Να καταστρώνω απογευματινές συναντήσεις στο βιβλιοπώλείο μου που θα γεμίζουν τις ψυχές εκείνων που το χρειάζονται. Οι επαφές μου να έχουν ως αρχή τους την ειλικρίνεια και τη συμπόνια. Τις Τετάρτες θέλω να πίνω ζεστή σοκολάτα στα σημεία της πολής που ανασαίνω γαλήνια. Θέλω να φοράω ένα καπελίνο και το ποδήλατό μου να έχει ένα στολισμένο καλαθάκι. Το ντουλαπάκι του μπάνιου να μην έχει κανένα καλλυντικό και να μοσχοβολάει γιασεμί. Όρθια να στέκει η ψυχή μου και ψηλά να θωρούν τα μάτια της. Να συμμετέχω σε λέσχη βιβλίου και να χορεύω σε μια σχολή χορού. Να έχω απαλλαγεί από αμάξι, ρολόι και τακούνια. Κεριά αρωματικά και ένα κρασί.
Σε δέκα χρόνια… άραγε;