έσενα σου συμβαίνει;
να νιώθεις πως περιπλανάσαι στο χωροχρόνο και έχεις χάσει τον προσανατολισμό σου;
Ξυπνάω κάποια πρωινά και αισθάνομαι γεμάτη ζωή και ενέργεια. Θέλω να βοηθήσω στα προβλήματα όλου του κόσμου. Παρασύρομαι να χαιρετάω τον κάθε περαστικό. κι άλλες χαραυγές ξεχνιέμαι…
έχω ανάγκη να κατανοήσω τι δείχνει η πυξίδα, να αποφασίσω ότι εκεί θα πάω, με ή δίχως μάχη.
Αν και χωρίς ανήφορα δεν υπάρχει γόνιμο αποτέλεσμα
ούτε πληρότητα στην ψυχή!

fairy *d* {απ’τα παλιά}