Αν ήμουν κοκτέιλ θα ήθελα να είμαι νεγκρόνι, που δηλαδή όσο σκιτσάρω νοερά το ποτό σε χαρακτήρα αποκλείεται να ήμουν εγώ. Ίσως για αυτό μου αρέσει τόσο πολύ, ισορροπεί κάτι μέσα μου.

Εν πάση περιπτώσει, ο Ιούνης πέτυχε πολλά και Μπράβο του. Ο Ιούλης έχει τα τραύματα του μεσαίου παιδιού ή αλλιώς του παιδιού σάντουιτς. Προσπαθεί να είναι ανεξάρτητος και ανταγωνιστικος. Τον ενδιαφέρει να φέρει ειρήνη και πράττει αναλόγως. Κυρίως όμως θέλει να ξεχωρίζει. Βλέπεις. ούτε τις χάρες της έναρξης του καλοκαιριού έχει μα ούτε και τις κορυφές που αγγίζει ο Αύγουστος μπορεί να κατακτήσει.

Για αυτό και η Τουρμαλίνη του πρόσθεσε αλκοόλ, να τον μεθύσει για να ξεγνοιάσει κι τούτος για λίγο. On y va ?

• Να πιώ πολλά cocktails, όχι μόνο #negroni
• Να δω θεατρικές παραστάσεις στα ανοιχτά της πόλης
• Να βολταρω στην έκθεση βιβλίου
• Να βουλιάξω στην αγκαλιά του goofy
• Να συνδεθώ με κάτι τύπισσες πολύ αλέγρες κάτω από τον Όλυμπο
• Να απολαύσω παγωμένη λεμονάδα σε αυλή
• Να χορέψω non stop στην χρονική στιγμή “σήμερα γάμος γίνεται “
• Να αφεθώ στην περιποίηση
• Να δουλέψω με δυναμική (σ)τη σιωπή μου
• Να κολυμπήσω με γοργόνες
• Να φάμε με τον Άγγελο παγωτό από το le gâteau οι δύο μας στο πάρκο
• Να πάω στο φεστιβάλ του Πόζαρ