Μισό λεπτό περίμενε!
«Μια νεράιδα σε σώμα σπουργίτισιο στον κήπο προσγειώθηκε και δεν ήξερε τι είναι ο θυμός, τι είναι η αυτοπεποίθηση, πάντα πετούσε με το βάρος του φταιξίματος και του φόβου. Έτρεμε! Μια σταλιά και το τρέμουλο την έκανε να δείχνει ακόμα πιο λιλιπούτεια. Η ανάσα της χοροπηδούσε γοργά και τα μάτια της δεν την άφηναν να δει καθαρά, διαρκώς βρεγμένα ήσαν. Απρόσεκτη πολλές φορές και παρορμητική. Στη σάκα της είχε επιλέξει ή της είχαν μάθει να βάζει μόνο τα λάθη, τις αδυναμίες της. Δεν έβλεπε το φως της, παρά μόνο το φως. Η μελαγχολία παρέα της και το εγώ της μονίμως τελευταίο και ιδρωμένο. Η κορυφή έμοιαζε μακρινή όσο κι αν πετούσε κάτι τη σταματούσε, ένα τείχος χτισμένο από γκρίζους τύπους.»
Μέσα μου κεντάω κείμενα με λέξεις. Είναι αυτό που πεταλουδίζει τα σωθικά μου, είναι αυτό που λιώνει τους πάγους μου. Δεν είναι μόνο αυτό όχι, αλλά ξέρω ότι γράφοντας εκφράζω και εκφράζομαι, ανασαίνω. Ακόμα και όταν δεν πληκτρολογώ, όταν δε βαστώ χαρτί και στυλό, φτιάχνω με το μυαλό μου ιστορίες και κείμενα. Καπώς έτσι έφτασα να υποσχεθώ στον εαυτό μου ότι δε θα το σταματήσω, θα συνεχίσω να παίρνω ανάσες.
Όταν άνοιξα τα παραθυρόφυλλα των κειμένων μου, τριγύρω σαν μπουμπούκια άνθισαν και βρέθηκαν απρόσμενα φίλοι και μη, να με ενθαρρύνουν, να με σκουντήσουν για το επόμενο βήμα, να με ξαφνιάσουν με γιασεμιά αντί για κουβέντες και χρυσαλιφουρφουρένια σκόνη αντί για τονισμό.
Πήρα κι εγώ τα θάρρητα μου και βαδίζω σε μονοπάτια που δεν γνωρίζω. Ξέρω, σε έναν κόσμο που ο καθένας μπορεί να γράφει και να διατυπώνει ότι θέλει, παραμένω μια μικροσκοπική νεράιδα, και είναι ΟΚ. Εξάλλου, ποτέ δε ζήτησα να αλλάξει το μέγεθός μου.
Εγώ απλά θέλω να μάθαινω να ανασαίνω, να αισθάνομαι τις συμμαχίες μου όρθιες, να γυαλίζω με προθυμία τα όνειρα μου, να αγκαλιάζω τις ανασφάλειές μου, να σκορπώ καλοσύνη όπου πάω ακόμα και στα δηλητηριώδη πλάσματα, να εκτιμώ το που έφτασα, να αφιερώνω χρόνο στα πράγματα που μου δίνουν χαρά, να δίνω χώρο στις σκέψεις μου με λεπτομέρεια και συναίσθημα. Θέλω παρτέρια με ποτισμένα λουλούδια που τα βιώνουμε σαν σοφές και αέρινες Κυριακές….
