Πω πω πόση συγκίνηση έχω
Τόσους μήνες σκεφτόμουν, θα ξεκινήσω έτσι, θα γράψω αυτό, μετά εκείνο, αααα τι ωραία έκφραση αυτή να τη σημειώσω, χαμογελούσα κάπως παιδιάστικα και πονηρά συνάμα… μετά κουδούνιζαν το κεφάλι μου κάτι περίεργα τυπάκια με καμπανάκια όπως: “ωχ τι το θέλεις τώρα;” και “μόδα τώρα όλοι γράφουν”. Βρε ούστ τα είπα και τα ακούμπησα σε μια μιμόζα για να αισθανθούν την άνοιξη και να λιώσουν τα παγωμένα λόγια τους από τον ήλιο.
Εγώ γράφω και θα γράφω γιατί αγαπάω τις λέξεις, γιατί είμαι ερωτευμένη με την ελληνική γλώσα, γιατί φυσάνε μέσα μου άνεμοι λογοτεχνικοί και θέλω να στοχάζομαι ότι μου ψιθυρίζει η ψυχή. Ακολουθώ έτσι τις συντεταγμένες μου.
Είχα στόχο την πρώτη του χρόνου για την πρώτη ανάρτηση από το νέο κοίτασμα της τουρμαλίνης, έπειτα τα μέσα του Φλεβάρη, ακολούθησε η πρώτη μέρα του Μάρτη, τελικά νικήτρια η παγκόσμια μέρα Ποίησης… που δεν είναι τυχαίο.
Νιώθω την άνοιξη γύρω μου και την αφηγούμαι
Τα πρωινά που πηγαίνω στο γραφείο όσο περιμένω το λεωφορείο στέκομαι αντίκρυ του ήλιου κι αναπνέω το φως Του.
Χαμογελάω δίχως λόγο και σιγοτραγουδάω ακόμα και μέσα στο τραμ.
Χαζεύω τα δέντρα που αδιάκοπα φρουρούν την αρμονία εντός μας.
Τ’ απογεύματα βιντεοσκοπώ τα πουλιά που πετούν σ’ έναν ρυθμό αρχέγονο.
Και τα χαράματα επιστρέφω, με τις τσέπες μου γεμάτες απ΄ όλα αυτά τα πολύχρωμα θραύσματα, τουρμαλίνες που περιμένουν να αποκαλυφθούν.
Σας αφιερώνω το τραγουδάκι που μου έστειλε η Ευαγγελία και το αγάπησα πολύ, όπως και την ίδια
Υ.Γ. Ξέρω πώς
Οι μέρες κι οι καιροί είναι άγριοι κι η ιστορία πολέμους μελετά ξανά, χαρακωμένα πρόσωπα, παλαβωμένοι κυβερνήτες λαβώνουν το δώρο της ΖΩΗΣ.
Κι η τέχνη από την αρχαιότητα εώς σήμερα μας αγγίζει με τον ίδιο τρόπο σαν αδέσποτο που τρίβεται για αγάπη…
“Ο πόλεμος δεν καταστρέφει μόνο σώματα, αλλά και ψυχές·
η οργή των ανθρώπων γίνεται αιώνιος δαίμονας.”
Ευριπίδης Ιφιγένεια εν Ταύροις
Μα υπάρχει ένα πείσμα για ανάσα, μια ανάγκη για ελπίδα, μια αντίσταση στην καταστροφή και ένα γέλιο που προσκυνάει την εικόνα της ΑΓΑΠΗΣ…
Υ.Γ. 2 τη φροντίδα και τον διάκοσμο τα ευγνωμώνω στην Βανέσα και στην Ελευθερία.
Υ.Γ. 3 καλό μας ταξίδι…
