Παρασκευή απογεύμα…
Πρότεινα να πάμε
βόλτα αλλά αρνήθηκαν.
Πέρασε κάπως η
ώρα και κατεβαίνει να μου προτείνει να πάμε να περπατήσουμε.
Φορέσαμε τα
ακουστικά μας και μπήκαμε ταυτοχρόνα η κάθε μια στον κόσμο της και με έναν απροσδιόριστο
τρόπο στην ίδια φυσαλίδα.
Μου είπε ότι
βρήκε ένα τραγούδι που της φτιάχνει τη διάθεση όποτε το ακούει.
Έπιανε το χέρι
μου και το χαϊδευε με τα αυτά τα μικροσκοπικά της δαχτυλάκια.
Τράβηξε άπειρες
φωτογραφίες, έβλεπε και μου έδειχνε παντού τα αγαπημένα μου χρώματα, το μωβ και το πορτοκαλί…
Χόρευε καθώς
βαδίζαμε, παίξαμε το όποιος φτάσει τελευταίος μέχρι εκεί είναι σάπιο αυγό,
καθίσαμε σε ένα παγκάκι και χαθήκαμε στον ορίζοντα που απελευθερωνόνταν εμπρός
στα μάτια μας. Μετρήσαμε πόσα αεροπλάνα χόρευαν στον ουρανό και τους γυμνοσάλιαγκες
που γλιστρούσαν με χάρη στο διάβα μας.
Ρωτούσε πόσα
χιλιόμετρα περπατήσαμε και φούσκωνε που της έλεγα τον αριθμό κάθε φορά.
Χρύσα δάκρυα
άφησε να κυλήσουν λέγοντας μου: «Μαμά θέλω να θυμάσαι ότι σε αγαπώ πολύ», έσφιξα
τρυφερά το κεφάλι της στο στήθος μου και της είπα πώς το θυμάμαι αλλά ακόμα κι
αν τύχει να το ξεχάσω κάποια στιγμή, θα μου το θυμίζει αυτή.
Στην επιστροφή μας,
παράδεισος το στόμα της λέει: «Μαμά, σήμερα είδαμε 4 σαλιγκάρια, 3 αεροπλάνα
και εγώ είδα 3 φεγγάρια». Ανόητη η μαμά πήγε να δείξει γνώση, της αποκρίνομαι: «το
φεγγάρι μάτια μου ένα είναι» και τσουπ! ανθίζει η παιδική φαντασία.
«ένα στον ουρανό
και, σκύψε λίγο, ένα εδώ και ένα απο την άλλη». Το εδώ κι εκεί ήταν τα μάτια
μου…
Η Αναστασία στον
κόσμο που ξέρει ότι είναι σκληρός, ασπρόμαυρος και γκρινιάρης με διδάσκει πώς
να στέκομαι, ότι κι αν συμβεί, σε ένα ζευγάρι γυάλινα γοβάκια και να θωρώ την
κολοκύθα ως άμαξα.
Η θετική στάση ζωής που έχουμε στα συμβάντα απελευθερώνει ότι
μας κρατάει δεμένους.
Επειδή ξέρω ότι
πλέον με διαβάζουν και οι δύο, δύο μικρές σημειώσεις.
Σε ευχαριστώ
γαλανομάτικο πλασματάκι, σε ευχαριστώ που τραγουδάς πάντα τον σκοπό που
χρειαζόμαστε. Όταν κουράζεσαι είμαι εγώ εδώ.
Όσο για το κορίτσι
με τον ήλιο αντί για χαμόγελο, υπόσχομαι ένα κείμενο αντάξιο της πελώριας αβρότητας
της.
